miércoles, 1 de octubre de 2014

El Yagüe revierte a la Seguridad Social y en meses se hará el derribo

B.D. / Burgos - miércoles, 01 de octubre de 2014
Compartir > >
Compartir esta noticia en Tuenti Compartir esta noticia en Meneame Compartir esta noticia en Buzz Compartir esta noticia en Windows Live Compartir esta noticia en Delicious
La Tesorería se ha hecho cargo ya de todo el viejo complejo tras firmarse ayer el acta de entrega • La demolición costará 3,6 millones
El viejo hospital General Yagüe ya ha vuelto a manos de su legítimo propietario. Dos años y medio después del cierre de este complejo sanitario -por la apertura del Hospital Universitario de Burgos-, la Junta de Castilla y León y la Tesorería General de la Seguridad Social firmaban este martes el acta de entrega y recepción por la cual el edificio de la avenida del Cid revierte al Estado.
Una vez cumplimentado este trámite, la Tesorería se hace cargo desde hoy de todas las instalaciones del Yagüe, incluido el inmueble que albergaba el Centro de Especialidades. Con este paso, la administración central tiene además vía libre para proceder al derribo del antiguo hospital, trabajos que arrancarán en 2015. De hecho, la Tesorería tiene ya elaborado el proyecto de demolición, cuya ejecución material rondaría, según la nota de prensa, los 3,6 millones.
Curiosamente, en los presupuestos generales del Estado para el próximo año, que hemos conocido precisamente este martes, figura una partida específica para tirar el Yagüe que asciende a 5.263.000 euros. Esta última cuantía incluye los 3,6 millones del coste de la obra civil, más  impuestos, redacción de proyectos y licencias.
Tal y como explicó el director provincial de la Seguridad Social, Luciano Galindo, una vez que Madrid les remita ese proyecto, presentará la documentación en el Ayuntamiento de Burgos para obtener la licencia municipal. 
Con los permisos en marcha, la Tesorería pondrá en marcha el procedimiento administrativo para sacar a concurso los trabajos de derribo de este gigante construido durante los años 50 e inaugurado en 1960. «En este momento no podemos hablar de plazos porque dependemos del tiempo que se tarde en dar la licencia y en la resolución del concurso», apuntó Galindo.
 
Selectivos. El responsable del INSS explicó que, dadas las características que tiene la demolición de un edificio de esta naturaleza, se trata de un proyecto en el que deben intervenir empresas especializadas.
«Se trata de derribos selectivos, en el que se separan materiales como el cobre, acero o transformadores, y donde hay que acometer trabajos como la retirada de amianto, de ahí que haya partidas específicas para los distintos procesos», subraya.
Lo que sí se ha hecho ya por parte de la Junta de Castilla y León es la descontaminación sanitaria de las instalaciones, principalmente desde el punto de vista de radiología, por lo que el Yagüe no presenta ningún riesgo, según los responsables del INSS. Para los trabajos de derribo, el edificio cuenta con la gran ventaja de estar exento por los cuatro lados. No tiene construcciones anexas y por tanto se puede atacar con maquinaria pesada.

Zweedse 'negerkoning' onttroond

Bas Baas − 01/10/14, 13:02
© anp. De Zweedse Pippi Langkous, één van Astrid Lindgrens beroemdste boekfiguren.
Niet alleen in Nederland zijn raciale kwesties gespreksstof. In Zweden zijn afleveringen van Pippi Langkous herschreven, omdat er te veel raciaal-dubieuze verwijzingen in zaten. De gebeurtenis past in een Zweedse reeks van discussies over politieke correctheid.
Ergens op een eilandje in de Stille Zuidzee, op Taka-Tukaland, woont de bebaarde vader van Pippi Langkous. Het meisje met roodharige staartjes vertelt steevast aan iedereen die ze tegenkomt, dat haar vader daar piratenhoofdman en negerkoning is. Bovendien is hij de sterkste man van de wereld. Nu doet ze dat niet meer. Haar vader is nog wel koning, maar niet die van de negers. De Zweedse publieke omroep SVT, dat eigendomsrechten van de oude filmbeelden heeft, vond dat koningschap te dubieus en besliste het te schrappen.
  • Cultureel erfgoed
Het woord 'neger' komt vanaf nu niet meer voor in de Pippi's op film. De boeken en films van Pippi Langkous, van de Zweedse schrijfster Astrid Lindgren, hebben een iconische status in het Scandinavische land. Tegenstanders zeggen dat de verhalen en films cultureel erfgoed zijn, dat je niet mag aantasten. Voorstanders stellen daar tegenover dat het aanpassen van de woorden precies is wat schrijfster Astrid Lindgren had gewild. Daar zit wat in. Lindgren gaf in een interview in de jaren zeventig al aan dat ze zelf zich niet helemaal in de scène kon vinden. Een witte man die aankomt op een eiland, en daar pardoes negerkoning wordt, vond ze eigenlijk een ietwat te bizar verhaal.

Ze maakte voor haar dood al kenbaar dat het verhaal van Pippi's vader niet meer bij de huidige tijd zou passen. Publieke omroep SVT gebruikt haar woorden als één van de voornaamste argumenten om het roer om te gooien. De verhalen in de Pippi Langkousboeken waren nooit vanuit een superioriteitsgevoel geschreven, vertelde de schrijfster. Astrid Lindgren bedacht Pippi Langkous, het meisje met haar roze huis, aapje en Schimmelpaard, in de jaren '40 van de vorige eeuw. Toen golden er andere normen, zei ze. De Zweedse schrijfster overleed op late leeftijd in 2002. Ze hielp ook mee bij de verfilmingen van haar boeken.
  • © ANP. Pippi, Tommy en Annika gaan met een luchtballon naar Taka-Tukaland, waar Pippi's vader gevangen is gezet door piraten.
  •  
    Als Zweed herken je de worstelingen van de Nederlandse bevolking
    Patrick Svensson
Hart onder de riem
De Zweden weten precies hoe de pijnlijke discussies rondom raciale stereotypen voelen. Toen in 2013 de Pieten-discussie losbarstte, schreef de grote krant Sydsvenskan, uit de omgeving van Malmö, dan ook een steunbetuiging aan het Hollandse volk. In Zweden zijn de discussies bijna gemeengoed geworden. Ieder jaar rond kerst laaien onenigheden op. Zo waren er bijvoorbeeld al de 'negerbol' die nu 'chocoladebol' heet, en de 'Disney-gate' affaire, waarbij Disney aanstootgevende stukjes uit oude films knipte. Sommige Zweden waren not amused.

Als Zweed herken je de worstelingen van de Nederlandse bevolking, schreef de journalist Patrik Svensson in Sydsvenskan. 'Een kerst zonder racistische stereotypen? Dat is erger dan een plastic kerstboom of alcoholvrije glühwein,' grapte de schrijver destijds in Sydsvenskan, om de Hollanders een hart onder de riem te steken.